Bu işin sahada beş adı var. İşletmeci POS der, şartname kredi kartı ödeme terminali yazar, teklif isteyen otomat kredi kartı sistemi diye sorar, bazıları kredi kartlı ödeme sistemi der. Beşi de aynı işi tarif ediyor: başında kimse olmayan bir makinenin kart kabul etmesi.

Ama aynı işi tarif etmeleri, işin bir POS takmakla bitmesi anlamına gelmiyor. Fark burada başlıyor ve teklifleri karşılaştırırken işinize yarayacak tek şey de bu fark.

Mağazadaki kredi kartı ödeme sistemi ile otomattaki neden aynı şey değil

Tezgâhtaki POS'u bir kasiyer tuşlar. Tutarı o girer, ürünü o verir, bir şey ters giderse o bakar. Cihazın tek işi tahsilattır.

Otomatta kasiyer yok. O yüzden terminalin tahsilat dışında üç işi daha var:

Makineyi sürmek. Hangi ürün seçildi, fiyatı ne, ödeme geçti mi — bunu makineye terminal bildirir, makine ürünü ondan sonra verir.
Ürün düşmediğinde parayı geri vermek. Spiral takıldı, bardak gelmedi, vana açılmadı. Müşteri orada, ürün yok, para çekilmiş. Terminal bunu görmek ve işlemi iptal etmek zorundadır.
Satışı kendi kaydından yazmak. Ay sonunda mutabakat, terminalin kaydına dayanır. Makinenin saydığı vend sinyaline değil.

Üçünü yapmayan bir cihaz otomata takılabilir, ama sizi bir süre sonra elle sayıma geri döndürür.

Dört bağlantı tipinden biri sizin makineniz

“Otomata kredi kartı sistemi nasıl takılır” sorusunun teknik cevabı tek cümle: makinenin kontrol kartına giden hattan. O hat dört tipten biridir.

MDB. Otomatların ve kahve makinelerinin ortak dili. Mevcut jeton ya da banknot ünitesinin yanına girilir; makine terminali bir para kabul ünitesi gibi görür. En kolay hâli budur.
VMC'nin doğrudan sürülmesi. Makinenin kendi kontrol kartına bağlanıp seçim ve fiyat akışını oradan yürütmek. Tuş takımlı eski makineleri Android ekrana taşırken yapılan iş bu.
PLC ve Modbus. Oto yıkama, masaj koltuğu, turnike, özel üretim makineler. Makinede PLC varsa ödeme Modbus üzerinden konuşur; mevcut paneliniz yerinde kalır.
Puls ya da kuru kontakt. MDB'si olmayan eski ve mekanik makineler. Terminal para yerine kontak verir, makine bunu atılmış bozuk para gibi görür. Jetonlu bir oyun makinesi ya da fotokabin çoğunlukla buradadır.

Makinenizin hangi tipte olduğunu uzaktan bilmenin yolu yok. Bakılır: makinenin ve arkasındaki bağlantı ucunun fotoğrafı çoğu zaman yeterli olur.

Ne gerekiyor, ne gerekmiyor

Gerekenler kısa: makine başına elektrik ve bir SIM. Terminal kendi bağlantısını kullanır; makinenin ayrı bir internet hattı çekmesi gerekmez. Bağlantı koptuğunda işlem cihazda tamamlanır ve hat gelince sisteme aktarılır — kasadaki satış kaybolmaz.

Gerekmeyenler daha önemli:

Makineyi değiştirmek gerekmiyor. Ödeme katmanı mevcut makineye takılır. Yatırım makinenin kendisi değil, içine giren cihazdır.
Nakdi sökmek gerekmiyor. Kredi kartı, temassız, QR ve yemek kartı nakdin yanına eklenir. Nakit ünitesini kaldırmak isteyip istemediğiniz ayrı bir karardır; zorunluluk değil.
Ekranı değiştirmek gerekmiyor. Makinenin kendi seçim akışı ve ekranı kalabilir. Müşterinin gördüğü tek değişiklik, ödeme adımının karta açılmasıdır.

Para kimin hesabına geçiyor

Sorulması gereken ve teklif karşılaştırmasında en çok atlanan soru bu. Bizim modelimizde cevap şu: hasılat işletmecinin kendi hesabına geçer. Cihaz, işletmecinin bankasıyla yaptığı üye iş yeri anlaşması üzerinden çalışır; para akışı bizden geçmez. Biz ödeme cihazını, ekranı ve raporlamayı kurarız.

Bunu sorduğunuzda aldığınız cevap, çalışacağınız firmayla ilişkinizin ne olacağını söyler. Parayı kimin tahsil ettiği, sonra kimin kime rapor vermek zorunda olduğunu da belirler.

Kredi kartı geldikten sonra gelen şey: telemetri

İşletmeci bu işe kart kabulü için girer. Haklı olarak: nakit zorunluluğu satışın önündeki en sessiz engeldir ve kaldırıldığında etkisi hemen görünür.

Ama kart kabulünün yan ürünü, çoğu işletmecinin sonradan en çok kullandığı şey oluyor. Kartı onaylayan cihaz zaten makinenin hattında oturuyor; yani hangi üründen kaç sattığını, stoğun nereye indiğini, makinenin ne zaman durduğunu da biliyor. Bu veriyi ayrı bir telemetri kutusu takmadan alırsınız — çünkü ikinci kutu ikinci SIM, ikinci anten ve aynı satışın iki farklı rakamı demektir.

Sıra bu: önce ödeme, sonra otomat telemetrisi. Tersi değil.

Satıcıya sorulacak yedi soru

Teklifleri bu yedi soruyla karşılaştırın. Cevapları cihaz broşüründen okunmaz; karşı tarafın sahayı bilip bilmediğini de gösterir.

Makinem ürünü düşürmezse ödeme ne oluyor? Kredi kartında ve yemek kartında cevap aynı mı?
Cihaz makineyi hangi hattan sürüyor — MDB, VMC, Modbus, puls? Benim makinem hangisi?
Hasılat kimin hesabına geçiyor, üye iş yeri anlaşması kiminle?
İnternet koptuğunda satış oluyor mu, olduysa nereye yazılıyor?
Yemek kartı şemalarından hangileri geçiyor, hangisi ek entegrasyon istiyor?
Paneldeki satış rakamı nereden doğuyor — ödeme işleminden mi, makinenin vend sinyalinden mi?
Cihazın yazılımı uzaktan güncellenebiliyor mu, yoksa her güncelleme için makineye gitmek gerekiyor mu?

Özet

Bir otomata kredi kartı ödeme sistemi kurmak, doğru yapıldığında görünmez bir iştir: müşteri kartını okutur, ürünü alır, gider. Görünmez olmasını sağlayan şey, terminalin makineyle konuşuyor olmasıdır — mağaza POS'undan farkı da budur.

Makinenizin bağlantı tipini ve nelerin gerektiğini konuşmak isterseniz bize yazın; makinenin ve bağlantı ucunun fotoğrafı işi kısaltır. Terminalin kabul ettiği yöntemlerin tamamı otomat kredi kartı ödeme sistemi sayfasında.

Otomata kredi kartı ödeme sistemi nasıl kurulur?